به گزارش «مبلغ»- مجتبی لشکر بلوکی نویسنده فضای مجازی در یادداشتی با عنوان «نامه را از زیر در بِنداز تو!» در کانال شخصی خود نوشت: جوان بودم و در رشته مدیریت صنعتی درس می‌خواندم، اما به مباحث ملی و توسعه کشور علاقه‌مند بودم. پرس و جو کردم، گفتند استادی تازه از آمریکا آمده، جوان است و با سواد و حرف‌های نو دارد؛ برو پیش او. کلاسش را پیدا کردم، بعد از کلاس، پیش او رفتم. به او گفتم که من نیازمند راهنمایی هستم و به این موضوعات علاقه‌مند. به من گفت: «برای آنکه با تو ملاقات کنم برو برنامه‌ات برای ۲۵ سال آینده‌ خودت را بنویس و از زیر در نامه را بنداز داخل اتاق. من برنامه ۲۵ ساله‌ات را می‌خوانم و سپس وقت ملاقات می‌دهم.» برایم بسیار تکان‌دهنده بود! ۲۵ ساله آینده!؟ تا حالا اصلا به چنین چیزی فکر نکرده بودم، اما این شرط باعث شد که چنین کنم. نوشتم و زیر در انداختم. خواند و وقت ملاقات داد و راهنمایی‌ام کرد. مسیر تحصیلات من به گونه‌ای پیش رفت که در دوره دکتری، مدیریت توسعه خواندم. آنچه خواندیم، خاطره‌ای بود از دکتر ابراهیم شیخ، که بعدها شد معاون شهردار تهران و اما آن استاد که بود؟ دکتر محمود سریع الق..

به گزارش «مبلغ»- آقای اصغر دهقانی از سن 8 سالگی در شهر برخوار اصفهان تحت نظر اساتید بزرگی همچون مرحوم استاد نبی الله فقیه تعزیه خوانی کرده است و بیش از سه دهه است که به کار ثبت و ضبط انواع مجالس تعزیه خوانی در سراسر کشور ایران و جهان پرداخته است و موسسه‌ای فعال به نام گنجینه تعزیه را در همین زمینه مدیریت میکند. به مناسبت ایام محرم فرصتی دست داد تا در مورد تعزیه با ایشان به گفتگو بنشینیم: آقای دهقانی در ابتدای سخن در مورد ریشه‌های شکل‌گیری تعزیه به تاریخ طولانی هنر شبیه‌خوانی در فرهنگ ایرانی اشاره کرد که حتی در قبل از اسلام هم داستان‌های شاهنامه مانند سوگ سیاوش در قالب شبیه‌خوانی در بین مردم رواج داشته است. بعد از پذیرش متمدنانه‌ی اسلام توسط ایرانیان و در دوران صفویه اولین نسخ تعزیه به مرور توسط اساتید این رشته تهیه شد و ایرانیان هنر شبیه‌خوانی را در خدمت اسلام واقعی و دفاع از اهل بیت(ع) قرار دادند که امروز در قالب و نام تعزیه در جاهای مختلف ایران و جهان اجرا میشود. این پژوهشگر تعزیه در ادامه به نقش تعزیه در حفظ موسیقی ایرانی اشاره نمود. به گفته ایشان، تعزیه‌ اصیل مبتنی بر ردیف‌های موس..

به گزارش «مبلغ»- در این نوشتار به دنبال آوردن یک جستار پژوهشی نیستم. رویکرد من به این پرسش‌ها رویکردی فردی و درون‌نگراست، یعنی اگر این اقبال را داشتم که با اندیشمند گرامی ملکیان در قهوه‌خانه‌ای هم‌کلام ی ‌ای می‌شدم و اگر او من را با این پرسش‌ها به چالش می‌کشید، من در گفتگوی صمیمانه‌ای که با او داشتم چه پاسخی به این پرسش‌ها می‌دادم. فراوانی ضمیر متکلّم در این نوشتار و ارجاع مکرّر به نوشته‌ها و گفتارهای خود، و کم‌شماری ارجاع به منابع دیگر از همین رویکرد نشأت می‌گیرد. من از طرف کسی یا برای کسی به این پرسش‌ها پاسخ نمی‌دهم. دیدگاهی را مطرح خواهم کرد که پیش از این نیز در نوشتارها و گفتارهایی به سویه‌های گوناگونِ آن پرداخته‌ام، و نیک می‌دانم که هم در باور سنتی و هم در نواندیشی دینی نقدهای فراوان به دیدگاه‌های اینگونه مطرح می‌شود. باور دارم که طرح دیدگاه‌های ناهمسان، به شکل پرسش یا پاسخ، به پرمایگی اندیشه دینی یاری می‌دهد. در این مقدمه همچنین خواستم بیان کنم که از کدام منظر به دین نگاه می‌کنم، درون‌دینی یا برون‌دینی. واقعیت این است که از زمانی که دل‌بسته کثرت‌انگاری دینی و وحدت‌گراییِ معنویت‌..

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، شماره بیست و شش سیاست‌نامه با خبرنامه آغاز می‌شود که در آن واکنش‌های چهره‌های علمی و پژوهشی کشور به درگذشت دکتر جواد طباطبایی و همچنین مراسمات و نشست‌های مرتبط با اندیشه طباطبایی مورد بررسی قرار گرفته است. پس از آن حامد زارع در سرمقاله‌ای با عنوان «ایرانشهری: آگاهی یا ایدئولوژی؟» به بررسی هفت مرحله از سیر تفکر جواد طباطبایی پرداخته است. سپس در بخش یادنامه یادداشت‌هایی کوتاه از نویسندگانی نظیر احمد بستانی، مهدی فدایی مهربانی، صادق حقیقت، شیرین نائف، مجتبی مقصودی، مسعود آذرفام و تنی چند از دیگر پژوهشگران علوم انسانی ایران در بزرگداشت مقام و جایگاه جواد طباطبایی در علم سیاست ایران منتشر شده است. در بخش مصاحبه شاهد پرسش و پاسخ مکتوب و مفصلی با محمد منصور هاشمی، تاریخ‌نگار اندیشه ایران هستیم. هاشمی در این مصاحبه که با عنوان «سایه‌های روشن» منتشر شده، در پی آن است که نشان دهد چرا طباطبایی پژوهشگری خوب، منتقدی بد و اندیشمندی دردمند است. اما پرونده اصلی سیاست‌نامه بیست و ششم که خود به هفت قسمت دیگر تقسیم می‌شود، شامل بیش از دویست صفحه مقاله در نقد و بررسی همه ..