اخبار

فلسطین، تبعید و زندان در کانون جایزه ملی کتاب آمریکا/ نویسندگان نامزد از ویزا محروم شدند

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل آسوشیتدپرس «پارادیزو ۱۷» نوشته هانا لیلیت اسدی، روایتی شاعرانه از سفر جهانی یک فلسطینی تبعیدی، جایزه بخش داستان را دریافت کرد و «هنا: خاطراتی از انقلاب، زندان و شدن» نوشته عبدالرحمن الجندی، نویسنده مصری، برگزیده بخش غیرداستانی شد؛ نویسنده‌ای که به دلیل رد درخواست ویزا نتوانست در مراسم حضور پیدا کند.

اسدی در رمان «پارادیزو ۱۷» بخشی از تجربه شخصی خود، از جمله مرگ پدرش، را با روایت تبعید و مرگ فلسطینیان در جنگ غزه پیوند زده است. او هنگام دریافت جایزه، نوشتن این کتاب را دوره‌ای از درد، اندوه عمیق و زیبایی توصیف کرد؛ تجربه‌ای که به اعتقاد او چرخه‌ای شبیه به خود زندگی است.

اسدی در مراسم گفت: «مگر این داستان، داستان همه ما نیست؟»

در بخش غیرداستانی، کتاب «هنا: خاطراتی از انقلاب، زندان و شدن» نوشته عبدالرحمن الجندی، فعال دانشجویی سابق مصری، برگزیده شد. الجندی در نوجوانی، در جریان اعتراضات قاهره در سال ۲۰۱۳ بازداشت شد و شش سال را در زندان گذراند. او که پس از خروج از آمریکا به دلیل نگرانی از بازداشت توسط اداره مهاجرت این کشور در اروپا به سر می‌برد، نتوانست در مراسم شرکت کند.

هلن تومایدس، ویراستار کتاب او در انتشارات هاگارت، بخشی از پیام الجندی را در مراسم خواند. او در این پیام از عهدی یاد کرد که روزی رنج‌های دوران زندان را به داستان تبدیل کند؛ عهدی که اکنون با دریافت جایزه ملی کتاب به حقیقت پیوسته، اما نویسنده امکان حضور در لحظه تحقق آن را نداشته است.

الجندی در بخشی از پیام خود نوشت: «رویایی که سال‌ها با خود داشتم به حقیقت پیوسته، اما من آنجا نیستم تا با شما زندگی‌اش کنم. امیدوارم همه مرزها از میان برداشته شوند؛ امیدوارم همه زندان‌ها شکست بخورند.»

رد ویزای نویسندگان و اعتراض به محدودیت‌های مهاجرتی

غیبت الجندی تنها به یک نامزد محدود نبود. سمر یزبک، نویسنده سوری و نامزد بخش ادبیات ترجمه نیز با درخواست ویزای آمریکا مخالفت شده بود. بنیاد ملی کتاب آمریکا، برگزارکننده مراسم، این موضوع را تأیید کرد.

محدودیت‌های ویزا در روزهای منتهی به مراسم نیز به موضوع اعتراض برخی نویسندگان تبدیل شد. در مراسم قرائت آثار نامزدها، نویسندگان بخش غیرداستانی قرائت خود را به الجندی تقدیم کردند و عمر ال اکاد، نویسنده، به نمایندگی از او در مراسم حاضر شد. بخش‌هایی از اثر سمر یزبک نیز توسط مترجمش، لری پرایس، خوانده شد.

وزارت خارجه آمریکا در واکنش به این موضوع، بدون ورود به پرونده افراد مشخص، اعلام کرد دولت ترامپ بر اجرای قوانین مهاجرتی و تضمین سفر قانونی از طریق فرایند صدور ویزا تأکید دارد. در این بیانیه به نقل از مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، آمده است: «ویزا یک امتیاز است، نه یک حق.»

برندگان دیگر جایزه ملی کتاب

در بخش ادبیات ترجمه، «سنترواوپا» نوشته ویسنته لوئیس مورا، با ترجمه راهول بری از زبان اسپانیایی، جایزه را دریافت کرد. در بخش ادبیات نوجوانان نیز کتاب «نبرد زندگی ما: ایدز در آمریکا» نوشته دیوید لوویتان و گابریل داکلز برگزیده شد. لوویتان گفته بود ایده نگارش این کتاب از آگاهی اندک کودکان درباره ایدز سرچشمه گرفته است.

دیوید لوویتان، مدیر بخش ویراستاری انتشارات اسکولاستیک، در سخنرانی خود به افزایش ممنوعیت کتاب‌ها در آمریکا طی سال‌های اخیر اشاره کرد، اما در عین حال از وجود مخاطبانی سخن گفت که خواهان شنیده شدن صدای نویسندگان، روایت حقیقت زندگی و فراهم شدن شرایط بهتر برای نسل‌های بعدی جامعه دگرباشان هستند.

برندا هیلمن نیز برای مجموعه شعر «خانه‌ای خاموش در بیابان: تأملی زیست‌محیطی» جایزه بخش شعر را دریافت کرد. او این جایزه را در کنار جایزه همسرش، رابرت هاس، شاعر که در سال ۲۰۰۷ برنده جایزه ملی کتاب شده بود، قرار داد و با شوخی گفت حالا مجموعه‌ای دوتایی دارند.

برندگان پنج بخش رقابتی هر کدام ۱۰ هزار دلار دریافت کردند.

در بخش جوایز افتخاری، پری کلاس، پزشک متخصص کودکان و فعال حوزه سوادآموزی، جایزه خدمات برجسته به جامعه ادبی آمریکا را دریافت کرد و سلمان رشدی برنده جایزه مشارکت ارزشمند در ادبیات آمریکا شد.

کلاس هنگام حضور روی صحنه، گوشی پزشکی و نسخه‌ای از کتاب کودک «شب‌بخیر ماه» را به همراه داشت؛ دو نماد از علاقه‌های حرفه‌ای و ادبی‌اش. رشدی نیز با اشاره به نویسندگان برنده پیشین این جایزه، از جمله دان دلیلو و سال بلو، از پیوستن به جمع چهره‌های برجسته ادبیات آمریکا ابراز خرسندی کرد.

کایل مک‌لاکلن، بازیگر و نویسنده، اجرای مراسم را برعهده داشت و میشل زانر، خواننده گروه جپنیز بریکفست، نیز در بخش موسیقی دو قطعه اجرا کرد.

اعتراض به حذف کتاب‌های پرفروش از فهرست نامزدها

مراسم امسال علاوه بر محدودیت‌های ویزا و ممنوعیت کتاب‌ها، با انتقادهایی درباره انتخاب نامزدهای نهایی نیز همراه بود. ناشران در مجموع یک هزار و ۹۱۲ کتاب را برای داوری ارائه کرده بودند؛ آثاری که توسط هیئت‌هایی متشکل از نویسندگان، ویراستاران، کتاب‌فروشان و دیگر اعضای جامعه ادبی بررسی شدند.

مارلون جیمز، نویسنده برنده پیشین جایزه بوکر، از جمله کسانی بود که به کنار گذاشته شدن آثار مطرح از فهرست نهایی اعتراض داشت. رمان «ناپدیدشدگان» او با وجود تحسین منتقدان و پوشش گسترده رسانه‌ای، به مرحله نهایی جایزه ملی کتاب راه پیدا نکرد.

جیمز در مصاحبه‌ای با مجله تایم، جوایز ادبی آمریکا را با جوایز بریتانیا مقایسه کرده و گفته بود داوران بریتانیایی پذیرش بیشتری نسبت به کتاب‌های پرفروش دارند، در حالی که داوران آمریکایی تمایل دارند محبوبیت آثار را با انتخاب‌های خود متوازن کنند؛ رویکردی که به گفته او باعث نادیده گرفتن برخی کتاب‌های پرخواننده شده است.

او با اشاره به کنار گذاشته شدن آثاری همچون «ویسلر» نوشته آن پچت و «خویشاوند» نوشته تایاری جونز گفت: «ما شکایت می‌کنیم که هیچ‌کس کتاب نمی‌خواند، اما آنها کتاب‌ها را نادیده می‌گیرند. و به نظر می‌رسد تنها جرم این کتاب‌ها این بوده که مردم آنها را خوانده‌اند.»

۵۹۵۹

منبع

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


دکمه بازگشت به بالا